Τομ Σέλεκ, το στρίβεις το πόμολο;

Babis Παράγκας-Βαλές

paragas_vales@yahoo.com


Το τινάζεις το λουκούμι;


Μια φορά κι έναν καιρό ένας αγνός συντάκτης μιας τίμιας εφημερίδας είχε γράψει ένα άρθρο σχολιάζοντας τον σταρ της τηλεόρασης Τομ Σέλεκ. Αυτό το άρθρο, όμως, δεν δημοσιεύτηκε ποτέ, κανείς δεν ξέρει γιατί. Θα δημοσιευτεί, όμως, σήμερα…

«Είμαι συγκλονισμένος, αναγνώστη. Ολα σε αυτόν τον κόσμο έχουν αρχίσει να καταρρέουν σαν πύργος από τραπουλόχαρτα. Νιώθω σαν να βρίσκομαι στην Ατλαντίδα τη στιγμή της καταστροφής της. Αφορμή για όλα αυτά ήταν ΕΝΑ και μόνο τηλεφώνημα. Βαγγέλης στην άλλη γραμμή:

(Αφού έχει προηγηθεί ανούσια για το κοινό συζήτηση…)

- “Ετσι που λες, ρε μαλέα. Α, δεν σου ‘πα… Το ‘ξερες ότι ο Μιχαλάκης ο Σταμούλης, που ήμασταν μαζί στο Δημοτικό, ο Μιχαλάκης, ρε, που καθόταν τελευταίο θρανίο, το ’ξερες ότι είναι πιο gay κι απ’ τον Τομ Σέλεκ; Τον είδα προχθές με τρίπατο και τσαντάκι στράπλες να κατεβαίνει τη Φωκίωνος και κουνιότανε τόσο πολύ που απ’ τις δονήσεις ξεκολλάγανε τα πλακάκια”.

(Το ακουστικό μού πέφτει απ’ τα χέρια. Gay ο Τομ Σέλεκ; Βόηθα, Παναγιά, να αντέξουμε κι αυτόν τον πόνο.)

- “Τι λες, ρε γελοίε; Είναι αδερφή ο Τομ Σέλεκ; Θα μας τρελάνεις; Αυτός κάποτε ήταν ανδρικό σύμβολο”.

- “Ρε, για τον Μιχαλάκη σου λέω, ποιος Τομ Σέλεκ; Για παράδειγμα το ‘φερα”.

- “Ρε, ποιος Μιχαλάκης; Κατάλαβες τι είπες τώρα; Θα μας τρελάνεις;”.

- “Καλά, ρε φίλε, μην τσαντίζεσαι…”.

- “Ρε, τράβα πηδήξου κιόλας, που θα μας πεις…” (κλικ… κλείσιμο τηλεφώνου).

Για δέκα λεπτά ήμουν έξαλλος. Για σκεφτείτε το: το να ακούς ότι ο Τομ Σέλεκ είναι gay είναι σαν να σου λένε ότι είδαν τον Ζαμπούνη να τρώει παϊδάκια με τα χέρια, τίγκα στη λίγδα, κρατώντας σημαία του ΚΚΕ, και μετά να ρεύεται και να πέρδεται συγχρόνως. Σαν να σου λένε ότι είδαν τον Τσιάρτα να διεκδικεί μπαλιές σαν λυσσασμένο πίτμπουλ και να μαζεύει τις κάρτες λες και παίζει αγωνία και του κάτσανε εφτάρια. Σαν να σου λένε ότι είδαν τον Σταμάτη Κόκκοτα να έχει ξουρίσει μπαρμπέτα, ρε παιδάκι μου!

Μπήκα κι εγώ στο Ιντερνετ να το ψάξω το θέμα. Κι εκεί ο Βαγγέλας, για κακή μου τύχη, βγήκε σωστός. Ε, ναι, λοιπόν, ο Τομ Σέλεκ είναι τόσο gay, που ο Ελτον Τζον σε σχέση μ’ αυτόν τα σούρνει και αφήνει και αυλάκι πίσω, σαν φρέζα από τρακτέρ. Ο Τομ όχι μόνο βάζει τον κολιό στο ξίδι, αλλά καίει τη βάτα (σκεφτείτε τον τρόπο που καπνίζουν οι gay…) και με τα δύο χέρια.

Προς Θεού, δεν τρέχει τίποτα με τους ανθρώπους του τρίτου φύλου, μια χαρά παιδιά είναι και με γεια τους, με χαρά τους, αλλά όχι, ρε φίλε, να μας το παίζεις και αντρούκλα, να πρωταγωνιστείς στο “Magnum”, να σε έχουμε αφίσα στο δωμάτιό μας (όχι εγώ, ένας φίλος…) κι εσύ όπου βλέπεις τρούχα και μπράτσα να σου γυρνάει το μάτι ανάποδα ωσάν τις μπάρες στα φρουτάκια… Ελεος. Τραγούδα σε κάνα μιούζικαλ, βγες και πες “οι αγαπημένες μου performer είναι η Μπάρμπρα Στρέιζαντ και η Αλίκη Βουγιουκλάκη”, να τη σακουλευτούμε λίγο τη δουλεία. Κεραμίδα μας ήρθε…

Τουλάχιστον δεν πήρες τον ρόλο του Indy απ’ τον Χάρισον τον Φορντ (γιατί είχε “παίξει” αυτό το σενάριο), γιατί ‘θα ‘χες πάρει φεντόρα, δερμάτινα και μαστίγιο και δεν ‘θα ‘χε μείνει γερμανικός ανδρικός κώλος άδαρτος και κοντάρι απ’ αυτά που κρατούσαν τις σβάστικες όρθιο. Ποιος, εσύ, με τον τσιγκελωτό τον μύστακό σου και την τριχωτή κορμοστασιά σου, που είσαι ο μόνος που θα μπορούσε να παίξει τον βασικό ρόλο στη βιογραφία του allenatore Νικολό Αναστόπουλου, που έδωσε άλλη διάσταση στη διαφήμιση αποσμητικών και το ανάποδο ψαλίδι…

Ρε μπαγάσα, δεν το περίμενα, με στεναχώρησες σήμερα…





ΕΠΙΛΟΓΟΣ

“Ξέρω ότι ο Τομ Σέλεκ είναι gay, μια και είχα σχέση μαζί του για τέσσερα χρόνια. Ξέρω ότι απολάμβανε την έγγαμη ζωή, αλλά αυτή αποτελεί μια κάλυψη για τον άσβεστο πόθο που έχει για νεότερούς του άνδρες και αγόρια. Λυπάμαι για σας που πιστεύετε ότι είναι ετεροφυλόφιλος. Είναι gay, αποδεχθείτε το”. Γραμματάκι τραβηγμένο απ’ το ατελείωτο σούσουρο που γίνεται στο Διαδίκτυο για το αν ο συμπαθής Τομ το ράβει το κοστούμι».

Καλό δεν ήταν;

Σκληρά «κόκκινα» αγόρια...

Γράφει ο Babis Παράγκας-Βαλές
paragas_vales@yahoo.com




Σκληρά «κόκκινα» αγόρια

Δεν αντέχω άλλο, έχω τρελαθεί... Βλέπω τηλεόραση, πέφτω πάνω στη Σκόρδα και τους τηλερουφιάνους της. Λέω να κάνω λίγη αποτοξίνωση και να διαβάσω καμιά εφημερίδα, πέφτω πάνω στο οπαδικό παραλήρημα του macho αγοριού Χάρη Ρώμα στον «Πρωταθλητή». Πώς μετά να μην πέσεις στον τζόγο, στα ναρκωτικά ή και στα δύο μαζί; Ας τα πάρουμε απ' την αρχή...
Εχω μόλις ξυπνήσει προχθές και ανοίγω το βλακοκούτι για να πιω μια τζούρα καφέ. Βλέπω πρώτο πλάνο τις μπόμπες της Φαίης και λέω: «Ωραία, άσ' το εδώ που έχει και αξιοθέατα». Η Φαίη σηκώνεται, πηγαίνει σε μα συσκευή και λέει επιλέξει χαμογελώντας: «Πόσο σας αγαπάω, τηλερουφιανάκια μου, που μου τα λέτε όλα...». Μισό να το καταλάβω. Υπάρχει ανοιχτή γραμμή στην οποία αν έχεις δει στον δρόμο τον Τζον Γλάστρα ή τον Θέμη Ατάλαντο παίρνεις και το λες και μετά η γλυκιά και τουμπανάτη Φαίη το περνάει στο καπάκι στο ακροατήριο; Ωραία... Και άντε και η γραμμή υπάρχει. Υπάρχει κόσμος που όταν δει τους παραπάνω τσελέμπριτι: α) να τρώνε στον δρόμο, β) να περπατάνε χέρι χέρι με μια γκόμενα, γ) να χαμουρεύονται μεταξύ τους ακούγοντας Βουγιουκλάκη ή Στρέιζαντ, ρε αδερφέ -κακό είναι; Κακό είναι γαμώ την..-, δ) να κάνουν ό,τι γουστάρουν τέλος πάντων, ξηγιέται τη μαύρη κουκούλα, σηκώνει τηλέφωνο και τα δίνει όλα στην μπομπάτη Σκόρδα και τα τρελά, αρρενωπά και «σακουλάτα» αγόρια που βρίσκονται στο πάνελ της; Πόσο τελειωμένος πρέπει να είσαι ώστε μόλις βλέπεις μαϊντανό στον δρόμο να θυμάσαι τον Αρτέμη και να παίρνεις τηλέφωνο στα κανάλια για να δώσεις την είδηση; Και το λέω με το χέρι στην καρδιά: απ' το να φτάσω στο σημείο κάποτε να δω στον δρόμο τον οποιονδήποτε έχει ζήσει τα δεκαπέντε λεπτά δημοσιότητας του Γουόρχολ και να πάρω τηλέφωνο σε κανάλι για να δώσω την είδηση, χίλιες φορές πρεζάκιας να κάνω τράκα για βετζίνα στην 3ης Σεπτεμβρίου. Μα τημπαναΐα. Μόνο μια τελευταία ερώτηση: τουλάχιστον παίρνουν κάνα φράγκο όλοι αυτοί οι κακομοίρηδες ή το κάνουν για το κέφι τους; Διότι αν συμβαίνει το δεύτερο, κλάφ' τα όχι Χαράλαμπε, αλλά ακόμα κι αν κάποτε σε λέγανε Θανάση και τώρα Σία... Αλλά για μισό. Μίλησα πιο πάνω για σκληρά αγόρια; Ας το προχωρήσω λίγο...
Ο Χάρης μου, λοιπόν, αυτό το σκληρό αλλά και γλυκό αγόρι, έδωσε μια συνέντευξη στον «Πρωταθλητή» στην οποία μίλησε εκ βάθους καρδίας και έδειξε πώς πρέπει να είναι ο σωστός ο γαύρος, ο πρόστυχος, ο σεξουαλικός. Αλλο που ένας φίλος μου φόλα Ολυμπιακός από τη στιγμή που διάβασε την εν λόγω συνέντευξη έχει να πατήσει για καφέ στο στέκι καμιά βδομάδα και φημολογείται έντονα ότι κυκλοφορεί στη Γλυφάδα με μπλούζα Καραγκούνης, Tommy Hilfiger σορτσάκι και Stan Smith αθλητικό, όπως ο κάθε αξιοπρεπής φλώρενς βάζελος. Τέλος πάντων, για τον Χάρη μιλούσαμε, που άνοιξε την καρδιά του και έδειξε ότι είναι πιο κόκκινη κι απ’ τη σημαία του ΚΚΕ. Και μην ακούσω αντιδράσεις. Τι περιμένατε να είναι ο Χάρης. Βάζελος; Με την καμία. Με τριφύλλια και τέτοια θα ασχολούμαστε; ΑΕΚτσής; Πολύ μπανάλ ο δικέφαλος αετός, ορθοδοξία και κουραφέξαλα. Ενώ ο δαφνοστεφανωμένος έφηβος… Αυτό είναι το σήμα που μιλάει στην καρδιά του, ιφ γιου νόου ουάτ άι μιν. Κλείνοντας, όσον αφορά την υποκριτική ικανότητα του Χάρη, τον είχα δει σε ένα επεισόδιο στο «Καφέ της Χαράς» να κρυφοκοιτάζει τη Λουιζίδου και να μην μπορεί να κρατήσει τον πόθο του, και σε έπειθε όσο και αυτά τα αλάνια που σε σταματάνε κατά καιρούς στον δρόμο και σου λένε: «Φιλαράκι, έχω αυτό το Rayban το γυαλί, σ’ το αφήνω ένα τριαντάρικο γιατί είσαι εσύ, όχι τίποτε άλλο»…





Η ΑΠΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

Γκάλοπ: Ο Ριβάλντο τι ήταν τελικά; Μεγαλύτερος παίκτης από τσίπης ή μεγαλύτερος καρμίρης από ποδοσφαιριστής; Απαντήσεις στο mail…